Grondkabels en buitenkabels: verschillen, opbouw en keuze

Een buitenkabel is bedoeld voor plaatsing buiten, bijvoorbeeld langs gevels of in een mantelbuis. Een grondkabel is specifiek ontworpen voor ondergrondse routes en heeft extra bescherming, zoals een gelvulling, om vochtindringing te voorkomen.

Je kiest voor een gelgevulde grondkabel bij natte bodem, ondergrondse routes of mantelbuis-installaties waar vocht een risico vormt. De gel voorkomt dat water zich langs de kabelkern verspreidt.

F/UTP betekent dat de kabel een foliescherming rondom de aderparen heeft. Deze afscherming vermindert elektromagnetische interferentie (EMI) en zorgt voor een stabielere netwerkverbinding.

Nee, buiten- en grondkabels zijn niet geschikt voor vaste binneninstallaties. Ze beschikken doorgaans niet over een CPR-brandcertificering die vereist is voor binnentoepassingen.

Een UV-bestendige buitenmantel beschermt de kabel tegen veroudering door zonlicht. Hierdoor blijft de mantel flexibel en behoudt de kabel zijn mechanische bescherming bij langdurige blootstelling.

LDPE is flexibeler en geschikt voor buitenroutes met bochten of zichtwerk. HDPE is stijver en biedt meer mechanische bescherming, waardoor het beter geschikt is voor ondergrondse installaties.

Dat hangt af van het type kabel. Gelgevulde grondkabels worden meestal in een mantelbuis geplaatst. Alleen speciaal ontworpen Direct Burial-kabels zijn geschikt voor directe ingraving.

Massieve koperen geleiders zorgen voor een stabiele signaaloverdracht over langere afstanden. Dit is essentieel bij buiten- en ondergrondse netwerkinstallaties waar betrouwbaarheid centraal staat.

Gelgevulde Cat6A kabels worden toegepast in industriële netwerken, bedrijfsterreinen, gemeentelijke infrastructuur en residentiële buiteninstallaties waar hoge snelheden en extra bescherming nodig zijn.

Let op de installatiemethode (in buis of ondergronds), de vocht- en bodemcondities, de benodigde EMI-afscherming en het type buitenmantel (LDPE of HDPE) dat past bij jouw toepassing.